Vakantie? Niks voor mij
Geplaatst op 17. aug, 2011 door Esther Teunissen in Home
Vakantie is niks voor mij. Of misschien moet ik zeggen: ik heb mijn ideale vakantie nog niet gevonden. Dat echte vakantiegevoel (wat is dat eigenlijk?) heb ik denk ik nog nooit echt ervaren. Met de nadruk op ‘denk ik’. Want ik ervaar bijna dagelijks een soort van wauw of misschien wel vakantiegevoel moment. Maar echt, ik ben blij dat ik maandagochtend weer naar Groningen reed om lekker te gaan flipperen. En geloof me, niet om het huis te ontvluchten. Want ik vind niets heerlijker dan thuis zijn bij mijn kindjes, Fleur en mijn lieve Jeremy. En ik heb van veel momenten verschrikkelijk genoten tijdens onze vakantie, al is het alleen al maar van het samen zijn. Maar och, wat is dat toch met mij en vakanties?
Een beetje achtergrond
Misschien gaat het wel way-back, deze vakantie filosofie. Mijn vader is scheepstimmerman. Vijfenveertig jaar lang (vijf-en-veertig-jaar lang mensen) heeft hij hard en loyaal voor dezelfde scheepswerf zijn werk gedaan. Een eervolle en mooie baan waar hij ons gezin -mijn moeder, mijn broer en zus en mij- van onderhield. Nog steeds maakt hij de meest prachtige hout(snij)werken, maar een vetpot qua financiën is het nooit geweest. Mijn moeder was een fulltime en toegewijd moeder die er altijd voor ons was. Op vakantie gingen wij nooit, daar was geen geld voor. Wel mocht ik in de plassen springen, pannenkoeken bakken, tenten bouwen en een wijnglas concert organiseren. Ik was een blij kind en vond het heerlijk om naar school te gaan. De dag dat de zomervakantie begon vond ik geweldig, vooral door alle feesten en partijen erom heen. Al een week later had ik het gehad met het vakantiegevoel en wilde ik alweer naar school.
Centerparcs
We zijn 1 keer op vakantie naar Centerparcs geweest. Ik denk zo uit mijn hoofd dat ik een jaar of 10 was. Ik vond het fantastisch. Buiten badmintonnen met mijn moeder, van de wildwaterbaan met mijn vader en stickers plakken op de kids animatie club. Mijn broer en zus deden aan dat laatste niet mee, die zijn 8 jaar ouder en hadden andere dingen aan hun hoofd. Ik hield er zelfs een penvriendin aan over. Nou ja, dat dacht ik. Want na 1 keer schrijven reageerde zij niet meer. Volgens mij vonden we het allemaal leuk, die ene vakantie. Maar ik miste mijn vriendinnetjes en was blij dat ik weer thuis was. Die vakantie duurde een week…
Boogschutter
Vorige week gingen we op vakantie naar Menorca. Dat begint bij mij met inpak- en organisatie stress. Heel fijn. En wat is dat toch met vrouwen dat ze het huis spik en span willen hebben voordat ze op vakantie gaan? Loop ik daar met mijn poetsdoek door het huis te racen. Relax Es, je hebt vakantie. De autorit naar Schiphol vind ik een avontuur. Zo midden in de nacht onderweg naar je vakantiebestemming, ik blijf dat een bijzonder gevoel vinden. Maar tegen de tijd dat je in Spanje in de bus naar je appartement wordt geloodst, ben je wel een beetje klaar met het avontuur. Alle sterrenlezers zeggen het: mensen met het sterrenbeeld Boogschutter zijn reizigers. En geboren op 5 december zou in ieder geval Spanje mij toch aan moeten spreken. Niets van dat alles. Ik hou van Nederland. Ik heb er een prachtig gezin, een heerlijke baan, ik doe er iedere dag wat ik leuk vind en ontmoet er inspirerende mensen.
Reiziger
Ik weet niet of reizen niet mijn ding is, of dat ik het gewoon een keer echt goed moet doen om het te kunnen waarderen. Ik zie de schoonheid er onherroepelijk van in, maar mijn adem stokt als ik het zelf moet doen. Ja, ik begrijp dat een vakantie naar Menorca niet de meest inspiratievolle reis is, maar waarom doet half Nederland met kinderen het dan? En terwijl ik dit schrijf realiseer ik me dat ik me op alle andere vlakken juist altijd wel een reiziger heb gevoeld. Ik denk, ontdek, deel, filosofeer, idealiseer, beleef en doe graag. Als kind al vroeg ik mijn moeder de oren van haar hoofd en dacht ik na over de zin van het leven. Zonder gekheid, echt over de zin van het leven. Toen mij voor het eerst de woorden ‘Ik denk dus ik ben’ van filosoof Descartes onder ogen kwamen ging er een wereld voor mij open.
I need to hustle
Gary Vaynerchuck hoor je regelmatig zeggen: I need to hustle. En misschien kan ik met die woorden nog wel het beste omschrijven hoe ik me voel tijdens een vakantie. I need to hustle. En tot nu toe is me dat nog niet gelukt op vakantie. Na een paar dagen ‘niks doen’ begin ik me wat gezapig te voelen en versloffen de dingen hier en daar. Het moet vlammen, er moeten dingen gebeuren, ik wil dingen beleven. Nou snap ik natuurlijk ook wel dat dat juist op vakantie zou moeten lukken, maar vertel me maar: wat doe ik verkeerd? Vooralsnog is mijn conclusie omtrent mijn vakantie-mysterie dat ik zoveel energie krijg van alle dagelijkse dingen in het leven, dat een vakantie dat niet kan overtreffen. Juist in mijn eigen omgeving heb ik het gevoel dat ik kan sprankelen, ontdekken, vernieuwen en veranderen. Maar kom op, daag me uit, geef me tips en vertel me wat ik moet doen om net zo ontspannen, verlicht en lyrisch van vakantie terug te komen als vele andere Nederlanders.
18 reacties naar “Vakantie? Niks voor mij”
Laat een reactie achter
Volg mij op Twitter of Facebook
wopke van solkema
17. aug, 2011
interessant blogje! Ik kom er na mijn vakantie op terug
Esther Teunissen
17. aug, 2011
Hahaha, ik ben heeeeel benieuwd Wopke! Echt! Ik hoop dat je aan het genieten genieten genieten bent!
Marcel
17. aug, 2011
Damn, kan me best wel vinden in deze post Esther. Ik neem zelf ook nooit zomaar een dagje vrij. Vrij nemen om niks te doen? Nee, ik moet al echt iets te doen hebben wil ik een dagje vrij nemen (bruiloft ofzo), want winkelen kan op zaterdag ook wel…
Van vakanties kan ik echter wél genieten. Maar dan zijn het wel doe vakanties (geen weekje Menorca). Op reis naar een verre bestemming, veel zien en veel doen. Misschien toch een keer naar je vriendin in Zuid Afrika?
Esther Teunissen
18. aug, 2011
Haha… misschien ja, naar Zuid Afrika. Maar ik kan je eigenlijk al op een presenteerblaadje geven dat dat nooit gaat gebeuren. Het zal ongetwijfeld een prachtige ervaring zijn als ik het zou doen, maar de gedachte van de voorbereidingen, de reis zelf en het missen van mijn kindjes, Fleur, Jeremy en de andere dingen hier schreeuwen in mijn hoofd om een nee.
Hermen
17. aug, 2011
Ik ben ook van 5-12 en herken mezelf helemaal in je post
Mooi geschreven. Wellicht zijn “Sinterklaas kinderen” een uitzondering op de reislustige boogschutters
Esther Teunissen
18. aug, 2011
Wat leuk, nog een sinterklaaskind! Thanks, leuk dat je reageert!
Sietske
18. aug, 2011
Je schrijft: “ik vind niets heerlijker dan thuis zijn met mijn kindjes, Fleur en mijn lieve Jeremy.” En je schrijft ook: “ik krijg zoveel energie van alle dagelijkse dingen in het leven, dat een vakantie dat niet kan overtreffen.” Mijn vraag aan jou: waarom dan toch? Waarom zou je je adem laten stokken door op reis te gaan? Jij ‘reist’ in je dagelijks leven. Fantástisch! Dan ben jij volgens mij een heel gelukkig mens! Doe gewoon wat jou ontspant, verlicht en lyrisch maakt, lekker in je eigen omgeving.
Esther Teunissen
18. aug, 2011
Wat een mooie reactie Siets, heel raak geschreven. Word er gewoon helemaal blij! En die tip van je, die zal ik opvolgen; gewoon doen wat mij ontspant, verlicht en lyrisch maakt, in mijn eigen omgeving.
Sietske
18. aug, 2011
Ik wil nog graag even een kleine aanvulling kwijt, nu ik je blog nogmaals lees
Het 1e wat je schrijft is: “Vakantie? Niks voor mij.” En bijna tot aan de laatste regel schrijf je hoe ontzettend jij (je hele leven al) in je element bent in je dagelijkse doen. Euhm, waarom vraag je ons lezers dan om jou uit te dagen tot iets waar jij totaal geen behoefte aan hebt..? 
Esther Teunissen
18. aug, 2011
Goede vraag Siets en misschien kom je daarmee wel tot de kern. Ergens heb ik er geen behoefte aan, ik geniet volop. Maar in het kader van wat je niet kent mis je niet, zou het natuurlij fantastisch zijn als ik een vakantie zou ontdekken waar ik naast mijn fijne ‘normale’ leven nog eens extra van zou genieten. Ach, wat een luxe ‘probleem’ toch!
Raymond Klompsma
18. aug, 2011
Als je werk je hobby is, hoef je nooit meer vakantie, dat zei Andre Rieu (ja die van die walzen) eens en veel beter valt het niet te verwoorden.
Het is eigenlijk raar dat vakantie geassocieerd wordt met niet werken en praktisch altijd met dan dus leuke dingen doen. Vrijheid, doen wat je leuk vindt, dat soort dingen. Terwijl jij dat in je alledaagse leven hebt gevonden. Als je doet wat je leuk heb je tijdens je vakantie gewoon nog meer tijd voor dat andere wat je ook zo leuk vindt, je gezin.
Blijf maar lekker bij ons tijdens je vakantie, wel zo gezellig
Esther Teunissen
18. aug, 2011
Ik ben altijd al fan geweest van Andre Rieu! Het is precies zoals jij het zegt: vakantie wordt vaak geassocieerd met niet werken en dus met leuke dingen doen. Maar werken vind ik heerlijk omdat het voor mij gelijk staat aan leuke mensen ontmoeten, interessante inzichten verkrijgen en nieuwe uitdagingen aangaan. En als ik niet werk dan sluimert dat er nog steeds doorheen. Op een gezonde, prettige manier. Ik denk dat we de volgende keer maar een weekendje Groningen stad gaan doen! Nog nooit geweest namelijk…
Stefan Wobben
19. aug, 2011
Gewoon volgend jaar met je gezinnetje meedoen met de Carbagerun. Dat staat gelijk aan, leuke mensen ontmoeten, interessante inzichten verkrijgen en iedere dag nieuwe uitdagingen aangaan
Esther
19. aug, 2011
I’m in!! Mits de hond ook mee kan, maar ach, alles kan bij zo’n Carbagerun toch!
Frans Reitsma
19. aug, 2011
Esther, leuk om dit te lezen in de vakantietijd. Herkenbaar ook. Je kunt overal ter wereld en altijd ontspannen, dat zou volgens mij niet op gezette tijden (= vakantie) moeten/hoeven.
Je moet de mooie dingen ook willen zien. Er komen elk jaar honderdduizenden toeristen naar Nederland op vakantie, het is hier dus net zo mooi als waar dan ook.
Een ochtend naar m’n werk rijden met flarden mist op 2 meter boven het friese landschap geeft mij ook een enorm vakantiegevoel.
Samantha
20. aug, 2011
Hey Es!
Leuke blog. Ik herken wel wat dingen die je schrijft, want met uitzondering van enkele Center Parks ervaringen ben ook ik nooit met mijn ouders op vakantie geweest. Zelfs nadat ik het huis uit ging niet eens, tot dit jaar, een weekje Lanzarote. Ik heb het vakantie gevoel nooit gemist en ook niet heel erg nodig omdat ik ook gewoon happy ben met mijn dagelijks leven.
Maar ik heb er toch heel erg van genoten, zoveel zelfs dat ik nu al uit kijk naar volgend jaar zomer om weer een weekje weg te gaan (8 of maximaal 10 dagen is voor mijn lang genoeg, daarna wil ik wel graag weer naar huis). Een verschil is wel dat ik samen met Alberto op vakantie ben gegaan en we helemaal vrij waren om te doen en laten wat we wilden (geen zorg voor kinderen, dat is toch anders). En daar komt ook bij dat ik me had voor genomen om alles helemaal los te laten, elke vorm van controle (schoonmaak, stiptheid, planning, eten. etc.). Daardoor kon ik er nog meer van genieten!
Liefs,
Sam
Maart
22. aug, 2011
Het enige wat je hoeft te doen Es, is kamperen.
Geen grote massa-stacaravan-campings. Nee, die kleine, groene. Met leuke mensen. En ergens waar het een beetje mooi weer is in juni of zo.
Zo vrij, blij, ruimte, buiten waar de vogeltjes fluiten, hond mee, kindertjes en lieffie mee. De dagelijkse dingen, maar dan op z’n Jan-boeren-fluitjes.
Compleet ontspannend als je eraan toe durft te geven. De ganse dag gebeurtenissen en gedoetjes en contacten volledig vanzelf.
Proberen?
Rosa
03. sep, 2012
Ik durf amper te reageren.
Ik zie dat Maart het een en ander heeft geschreven.